Z rajdowej kuchni po mistrzostwo świata

Mistrzostwo świata dla Michała - ten jeden cel przyświeca rodzinie Kościuszków. I nie ukrywają tego, że wszystko temu podporządkowali. I życie, i biznes.

Czy to spełnienie ambicji ojca? - Tak - zaskakująco szczerze odpowiada Michał. - Nie chodzi jednak o chore ambicje, o to, żeby syn za wszelką cenę osiągnął to, co nie udało się ojcu. Tata ambicje sportowe zaspokoił. Mnie zapewnił tylko takie warunki, jakich on nigdy nie miał. I to jest to ojcowskie spełnienie - podkreśla Michał Kościuszko, wicemistrz świata juniorów, i drugi wicemistrz świata w klasie samochodów produkcyjnych.

Jan lubił ryzyko

W rodzinie były tradycje rajdowe? - Były, ale raczej negatywne - odpowiada z uśmiechem Jan Kościuszko, rajdowiec, kierowca wyścigowy, biznesmen, ale też filantrop, organizator Wigilii m.in. na krakowskim Rynku.

Pochodzi z rodziny lekarskiej. Wychował się w Zakopanem. Marzył o narciarskim zjeździe. - Tam była szybkość - wspomina z iskierką w oczach. - Niestety, dla juniorów był tylko slalom specjalny lub gigant - dodaje.

Po powrocie do Krakowa brakowało mu ćwiczeń fizycznych. Na trzy miesiące został sprinterem. Potem pływał na łódkach, a zainteresował go również kajakowy spływ górski. - Była szybkość, adrenalina i ryzyko. I tylko jeden problem. Nie było, gdzie uprawiać tej dyscypliny - mówi dziś ze śmiechem.

Zaczął pasjonować się rajdami. - By obejrzeć odcinki Rajdu Polski tułałem się autobusami i autostopem. Spałem, a czasami nawet mieszkałem w kopkach siana - wspomina. Wtedy już wiedział, że chce się ścigać. I wszystko temu jednemu celowi podporządkował.

Nim jednak wsiadł do rajdówki był kart. Często o trzeciej nad ranem jechał nim do Lasku Wolskiego, by potrenować na odcinkach... Rajdu Polski.

Sznurówki w Trabancie

- Trabant z rurkami PCV z odkurzacza, to nieprawda - twierdzi z uśmiechem głowa rodu Kościuszków. - Prawdą jest natomiast, że na badaniu technicznym pasy przyczepiliśmy sznurówkami do fotela. W ten sposób udało się zwieść komisję sportową i dopuszczono nas do startu - opowiada.

Rajdówka rodem z NRD wymalowana była w biało-czerwone barwy. - To od razu sygnalizowało milicjantom, że trzeba nas zatrzymać, wylegitymować i najlepiej zabrać dowód rejestracyjny, bo w czasach socjalizmu Trabant na tak szerokich kołach nie miał prawa istnieć - opowiada Jan.

Potem kupił rozbitą Zastawę. Do nietypowych zdań przystosowywał ją w... bloku. Karoserię wciągnęli przez okno na parterze. - Zastawa do mieszkania weszła, ale wyjść nie chciała. Musieliśmy więc zdemontować kaloryfer. Przy okazji zalaliśmy piwnicę, bo nie odcięliśmy pionu. Gdy wyburzyliśmy trzy pustaki mogła zjechać do... piaskownicy - opowiada Jan Kościuszko. Była to jego pierwsza rajdówka z silnikiem - jak mówi - o oszałamiającej mocy 27 KM. Żywot zakończyła na słupie telegraficznym, gdy młody i ambitny kierowca jechał za Rajdem Tulipanów.

"Naczelnik"

W międzyczasie otworzył zakład samochodowy. - Czasami na rajdy jeździłem autami klientów - przyznaje.

W tym też czasie narodził się także... "Naczelnik". - Pojechałem na rajd fiatem 126p powierzonym mi do... remontu. W mocno obsadzonej klasie "maluchów" przyjechałem drugi. Byłem bardzo zadowolony. Gdy okazało się, że pierwszy zawodnik został zdyskwalifikowany - bo miał przerobiony silnik - byłem wniebowzięty. Znokautowałem rywali. I to chyba wtedy Wojtek Bełtowski powiedział: "No, jak na Naczelnika przystało". I tak już zostało - śmieje się Jan Kościuszko.